API-marktplaats

Indoor-rowing (Concept2 erg) wiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de watt-, split- en caloriegetallen waarmee een roeier, coach of fitnessapp een stuk uitwerkt, met behulp van de gepubliceerde Concept2-relaties. Het split-naar-watts eindpunt zet een 500 m split om in vermogen: op een erg wordt het vermogen bepaald door het tempo, niet de slagfrequentie, dus watts = 2,80 ÷ tempo³ waarbij het tempo de seconden per meter is (de split ÷ 500) — een 2:00 split is ongeveer 202 W. Omdat vermogen omgekeerd evenredig is met de derde macht van het tempo, kosten kleine splitwinsten veel watts: 1:50 in plaats van 2:00 trekken is ongeveer 270 W, niet 220. Het watts-naar-split eindpunt keert het om — tempo = (2,80 ÷ watts)^(1/3), split = tempo × 500 — dus een doelwattage wordt vertaald naar de split op de monitor en het vermogen van een roeier is direct vergelijkbaar met dat van een fietser of elk ander wattage. Het calorie-eindpunt past de Concept2-calorieformule toe, Cal/uur = (watts × 4 × 0,8604) + 300, waarbij de +300 een vaste rustmetabolisme-term is die ervoor zorgt dat de telling van de erg hoger is dan puur mechanisch werk; 200 W is ongeveer 988 Cal/uur, ruwweg 494 calorieën over 30 minuten. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor roei- en erg-trainingshulpmiddelen, coaching- en leaderboard-apps en fitnesscalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Concept2-model — een machineschatting, geen laboratoriumcalorimetrie. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor looptempo een pace-API; voor fietsen een fiets-API.

Uptime

100.0%

Latentie

76ms

Abonnees

3,356

Borduren en kruissteek wiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de ontwerpafmetingen, stof- en flosnummers waarmee een kruissteekborduurder, borduurontwerper of handwerkwinkel een project uitwerkt. Het ontwerpafmetingen-eindpunt zet een steek aantal en een stof aantal (steken per inch) om in de afgewerkte maat: maat = steek aantal ÷ stof aantal, dus een 140 × 98 ontwerp op 14-count Aida wordt 10 × 7 inch (25,4 × 17,8 cm), kleiner op 18-count en groter op 11-count omdat een hogere count meer steken per inch bevat — en het retourneert het totale steek aantal (breedte × hoogte) dat de flos en de uren bepaalt. Het stof-benodigd-eindpunt voegt een marge toe aan elke zijde om de te knippen stof te geven: ontwerpmaat + tweemaal de marge per dimensie, met de gebruikelijke 3 inch per zijde voor hoepelen, inlijsten en afwerken, dus een 10 × 7 ontwerp vraagt om een 16 × 13 inch knip. Het draadlengte-eindpunt schat flos op basis van de geometrie van een volledig kruis — de twee diagonalen aan de voorkant plus de terugkeer aan de achterkant is ongeveer (2√2 + 2) ÷ stof aantal inch per steek — dus 5.000 steken op 14-count is ruwweg 1.724 inch, ongeveer 44 m, en het schat de strengen gegeven het aantal draden (een 6-draads streng is ~8 m). Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor kruissteek- en borduurpatroontools, handwerkwinkel- en kit-apps, en knutselprojectcalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Floscijfers zijn planningsschattingen — koop een beetje extra en let op verfpartij. 3 compute endpoints. Voor naaien gebruik een naai-API; voor breisteek een brei-API.

Uptime

100.0%

Latentie

77ms

Abonnees

4,435

IJs- en gelato-batchberekeningen als een API, lokaal en deterministisch berekend — de overrun-, opbrengst- en vaste-stoffengetallen waarmee een gelatiere, ijsmaker of productieplanner een mix balanceert. Het overrun-eindpunt meet de lucht die tijdens het vriezen in de mix wordt geklopt via de gewichtsmethode: van dezelfde container eerst gevuld met mix en daarna met bevroren ijs, overrun = (mixgewicht − bevroren gewicht) ÷ bevroren gewicht × 100 — een beker die daalt van 1000 g naar 625 g heeft 60% overrun. Dichte gelato zit rond 20–35%, premium ijs 25–50%, soft-serve en economische bakken 50–100%+; meer lucht betekent een lichter, goedkoper, sneller smeltend product. Het opbrengst-eindpunt zet een mixvolume en een overrun om in het bevroren volume (mix × (1 + overrun/100)) en het aantal scheppen bij een bepaalde schepgrootte, dus 2 liter mix bij 60% overrun levert 3,2 liter en ongeveer 53 zestig-milliliter scheppen — daarom is overrun een directe kostenfactor. Het totale-vaste-stoffen-eindpunt balanceert een recept: totale vaste stoffen (suiker + vet + niet-vet melkvaste stoffen + overig) als percentage van het mixgewicht, met de percentages vet, suiker, MSNF en water — een typisch ijs heeft 36–42% totale vaste stoffen, gelato minder vet, en het balanceren van vaste stoffen tegen water is wat de textuur glad houdt in plaats van ijzig. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor gelateria- en zuivelfabriektools, receptbalanceringsapps en voedselproductiecalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor algemene kookmaatomrekeningen een cooking API.

Uptime

100.0%

Latentie

75ms

Abonnees

4,166

Houtvocht-wiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de vochtgehalte-, ovendrooggewicht- en droogdoel-getallen waarmee een houtbewerker, zager, droogkameroperator of brandhoutverkoper hout weegt. Het vochtgehalte-eindpunt neemt een nat gewicht en een ovendroog gewicht en retourneert het vochtgehalte in beide conventies: de droge basis (water ÷ ovendroog gewicht × 100, de bosbouw- en houtbewerkingsstandaard) en de natte/groene basis (water ÷ nat gewicht × 100, gebruikelijk in landbouw en papier) — een plank van 120 g die droogt tot 100 g bevat 20 g water en is 20 % droge basis of 16,7 % natte basis, dus het maakt altijd uit welke wordt vermeld. Boven vezelverzadiging (~28–30 %) verliest het hout nog vrij water en is het nog niet begonnen te krimpen. Het drooggewicht-eindpunt berekent terug het onveranderlijke ovendrooggewicht uit een huidig gewicht en een meterwaarde (nat ÷ (1 + MC/100)), het anker voor elk droogplan omdat de houtsubstantie niet verandert als water verdwijnt. Het doelgewicht-eindpunt gebruikt dat anker om het gewicht te geven dat een stuk moet bereiken voor een beoogd vochtgehalte en het water dat nog moet verdampen — 120 g bij 20 % terugbrengen naar 12 % betekent een doel van 112 g en 8 g water om te verliezen, dus weeg je het stuk gewoon af tot dat cijfer. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor houtbewerkings- en lutherie-tools, zagerij- en droogkamer-apps, en brandhout-seizoenscalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen derde partij, direct. Massabalans-wiskunde — combineer het met een echte vochtmeter. 3 compute-eindpunten. Voor board feet gebruik een lumber API; voor een houtstapelvolume een firewood API.

Uptime

100.0%

Latentie

78ms

Abonnees

4,875

Gemstone weight maths als API, lokaal en deterministisch berekend — de karaat-, gram-, punt- en gemeten-gewichtsgetallen waarmee een juwelier, edelsteenhandelaar, taxateur of lapidair werkt. Het karaat-naar-gram endpoint converteert een karaatgewicht naar grammen, milligrammen en punten: de metrische karaat is exact 0,2 g (200 mg) en is verdeeld in 100 punten, dus een steen van 1,5 ct is 0,3 g en 150 punten en een kwartkaraat is een vijfentwintigpunter — de karaat is een massa-eenheid, geen maat, dus een 1 ct diamant en een 1 ct smaragd wegen hetzelfde maar zien er anders uit omdat hun dichtheden verschillen. Het gram-naar-karaat endpoint keert het om (deel grammen door 0,2, of vermenigvuldig met 5), voor een gewicht gemeten op een gramweegschaal. Het round-brilliant-weight endpoint geeft de handelsschatting die wordt gebruikt wanneer een steen gezet is en niet op een weegschaal kan worden geplaatst: karaat ≈ diameter² × diepte × 0,0061, met de gordeldiameter en totale diepte in millimeters — een ronde van 6,5 mm met een diepte van ongeveer 4 mm schat bijna 1 karaat, wat precies is waarom een 1 ct ronde briljant ongeveer 6,5 mm breed meet; de factor kan worden aangepast voor een dikke gordel of een andere slijpvorm. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor sieraden- en taxatiehulpmiddelen, edelsteenhandelaar- en veilingapps, en lapidaire rekenmachines. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Alleen gewichtsberekeningen — het prijst de steen niet en beoordeelt de kleur en helderheid niet. 3 compute endpoints. Gebruik voor goudkaraat en fijnheid een goudzuiverheid API.

Uptime

100.0%

Latentie

79ms

Abonnees

3,955

Goudzuiverheid en karaatwiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de karaat-, fijnheid- en legeringsgetallen waarmee een juwelier, goudsmid, keurmeester of raffinadeur werkt. Het karaat-naar-fijnheid eindpunt converteert tussen de twee zuiverheidssystemen: karaat is het aantal 24sten van een stuk dat puur goud is, dus de fijnheid (delen per duizend, het cijfer op een keurmerkstempel) = karaat ÷ 24 × 1000 en het goudpercentage = karaat ÷ 24 × 100 — 24K is puur (1000‰), 18K is 750‰ (75%), 14K is 583‰, 9K is 375‰. Het puur-goud-gewicht eindpunt geeft het werkelijke fijne goud in een stuk = het totale gewicht × de goudfractie (karaat ÷ 24): een 10 g 18K ring bevat 7,5 g goud en 2,5 g legering, het fijne goudgehalte waar een raffinadeur op betaalt en de basis van de intrinsieke metaalwaarde. Het legeringsmengsel eindpunt keert het om voor de werkbank: om geraffineerd fijn goud naar een doelkaraat te brengen, is het totale gewicht = het fijne goud ÷ (doelkaraat ÷ 24) en de toe te voegen legering = het totaal − het fijne goud, dus 7,5 g puur goud maakt 10 g 18K met 2,5 g masterlegering. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is onmiddellijk en privé. Ideaal voor gereedschappen voor juwelen en goudsmeden, pand- en schrootgoud-apps, en keurings- en metaalwaardecalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, onmiddellijk. Alleen zuiverheidswiskunde — het haalt de live goudprijs niet op. 3 compute endpoints. Gebruik voor het gewicht van een metalen onderdeel op basis van zijn afmetingen een metaalgewicht-API.

Uptime

100.0%

Latentie

75ms

Abonnees

3,617

Cirkelsegment booggeometrie als een API, lokaal en deterministisch berekend — de straal, booglengte en uitzetgetallen waarmee een metselaar, timmerman, steenhouwer of CAD-gebruiker een segmentboog uitzet. Een segmentboog is een cirkelboog die door de twee aanzetten en de kruin wordt getrokken: het from-span-rise eindpunt neemt de overspanning en de pijl (de hoogte van de kruin boven de aanzetlijn) en retourneert de straal = (overspanning²/4 + pijl²) ÷ (2·pijl), de middelpuntshoek die hij onderspant, de booglengte langs de curve, en het segmentoppervlak van de leegte eronder — vlakkere bogen met een kleine pijl hebben verrassend grote stralen. Het from-radius-angle eindpunt inverteert dit, retourneert de koorde (overspanning), de pijl (sagitta), de booglengte en het oppervlak uit een bekende straal en middelpuntshoek, zoals een curve die met een trammel of een router op een draaipunt wordt beschreven. Het setout-ordinates eindpunt geeft de praktische getallen om een mal te markeren: de pijl van de boog boven een rechte basislijn op gelijkmatig verdeelde stations over de overspanning (y = √(R² − x²) − (R − pijl)), zodat je de hoogtes kunt uitzetten, verbinden en een multiplex mal kunt zagen of een lat kunt buigen zonder een reusachtige passer — de uiteinden komen op nul bij de aanzetten en het midden is gelijk aan de pijl bij de kruin. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor metsel- en timmerwerk uitzetgereedschap, trap- en raambogen ontwerp, en CAD- en houtbewerkingscalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Segmentbogen (tot een halve cirkel). 3 compute eindpunten. Voor wegcurves gebruik een horizontale- of verticale-curve API; voor vlakke vormoppervlakken een geometrie API.

Uptime

100.0%

Latentie

78ms

Abonnees

4,123

Riveted-joint sterkteberekeningen als een API, lokaal en deterministisch berekend — de afschuif-, draag- en klinknageltellingen die een constructie-, plaatwerk- of vliegtuigmonteur controleert bij een geklonken verbinding. Het shear-capacity eindpunt geeft de belasting die een klinknagelgroep over hun schachten draagt = het klinknageloppervlak (π/4·d²) × de afschuifsterkte × het aantal klinknagels × de afschuifvlakken — een klinknagel in enkelvoudige afschuiving wordt op één vlak afgesneden, in dubbele afschuiving (de middenplaat van een stompe verbinding met dekplaten) op twee, dus draagt hij twee keer zoveel. Het bearing-capacity eindpunt geeft de belasting die de klinknagels tegen de zijkanten van hun gaten kunnen drukken voordat de plaat bezwijkt = het geprojecteerde contactoppervlak (diameter × plaatdikte) × de draagsterkte × het aantal klinknagels; dunne platen bezwijken door dragen lang voordat de klinknagel afschuift, wat precies is waarom beide gecontroleerd moeten worden — de verbindingssterkte is de kleinste van de twee. Het rivets-required eindpunt keert het om: de klinknagels die een ontwerpbelasting nodig heeft = de belasting ÷ de toelaatbare belasting per klinknagel (oppervlak × toelaatbare afschuiving × vlakken), afgerond naar boven naar een hele klinknagel, gebruikmakend van de werkende afschuiving (sterkte ÷ veiligheidsfactor) niet de ruwe waarde. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is onmiddellijk en privé. Ideaal voor constructie- en plaatwerkramingen, mechanisch ontwerp- en bevestigingsmiddelentools, en technische rekenmachines. Pure lokale berekening — geen key, geen externe dienst, onmiddellijk. Alleen schacht-afschuiving en dragen — bevestig ook randuitscheuring en minimale steek. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor boutvoorspanning en koppel een boutkoppel-API; voor schroefdraadgeometrie een schroefdraad-API; voor lasverbindingen een las-API.

Uptime

100.0%

Latentie

78ms

Abonnees

4,075

Statische puntbelasting van gespannen lijnen als API, lokaal en deterministisch berekend — de lijnspanning en ankerkracht die een slackliner, highliner of rigger uitrekent voordat ze een lijn belasten. Dit is de V die een belaste lijn maakt onder een persoon, geen eigengewicht-catenary: het spanningsendpoint neemt de overspanning, de doorhang en de lichaamsbelasting en retourneert de lijnspanning en de horizontale ankerkracht, omdat verticaal evenwicht 2·T·sin(hoek) = het lichaamsgewicht is — dus hoe vlakker de lijn (hoe kleiner de doorhang), hoe meer de spanning oploopt, wat precies de reden is waarom het strak aandraaien van een lijn om de bounce te doden de ankers kan belasten tot vele malen het lichaamsgewicht. Het doorhangendpoint keert het om: van een bekende lijnspanning retourneert het de doorhang die een belasting in het midden van de overspanning bereikt (sin hoek = gewicht ÷ tweemaal de spanning) en geeft aan wanneer de spanning te laag is om de belasting überhaupt te dragen. Het off-centre-load endpoint behandelt het staan weg van het midden, waar de twee helften verschillende spanningen dragen: de horizontale trekkracht is aan beide zijden gelijk (H = gewicht × a × b ÷ (doorhang × overspanning)) maar het kortere, steilere segment loopt op de hogere spanning en faalt als eerste — de reden waarom een highliner dicht bij een anker die lijn harder belast dan iemand in het midden. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor slackline- en highline-riggingtools, klim- en outdooruitrusting-apps, en spannings- en ankercalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Geometrische statica — combineer met de echte webbing en ankerclassificaties. 3 compute endpoints. Gebruik voor een eigengewicht-kabel een catenary API; voor werkbelastingslimiet en veiligheidsfactor een rigging API.

Uptime

100.0%

Latentie

68ms

Abonnees

3,192

Textielverfrecepten als API, lokaal en deterministisch berekend — de getallen voor kleurstof, water en hulpstoffen die een verver afweegt om een reproduceerbaar verfbad te mengen, of het nu voor een staal of een volledige rol is. Het dye-weight endpoint geeft de te wegen kleurstof = het gewicht van de stof × de kleurdiepte, het percentage kleurstof op het gewicht van de goederen: een 2% tint op 100 g stof is 2 g kleurstof, lichte tinten lopen onder een half procent, diepe zwarttinten 4% of meer — werken op gewicht-van-stof is precies wat een recept schaalbaar en reproduceerbaar maakt. Het liquor-ratio endpoint geeft het verfbadvolume = het gewicht van de goederen in kilo's × de vloeistofverhouding, de liters bad per kilo (een 20:1 verhouding is 20 L per kg); lagere verhoudingen besparen water, kleurstof en energie en putten dieper uit, hogere verhoudingen nivelleren gelijkmatiger bij delicate of lichte werken. Het auxiliary endpoint geeft de toe te voegen hoeveelheid zout, soda of egalisatiemiddel = het badvolume × de doseringsconcentratie in gram per liter — zout (50–80 g/L) drijft reactieve en directe kleurstoffen op katoen, soda (10–20 g/L) verhoogt de pH om ze te fixeren. Alles is op-gewicht of per-liter, dus hetzelfde recept geeft dezelfde kleur en chemie op elke schaal, en het wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is onmiddellijk en privé. Ideaal voor ambachtelijke en studio-ververs, textiel- en garenwinkels, en gereedschappen voor verfrecepten en batchcalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, onmiddellijk. 3 compute endpoints. Voor breiwerk en stekenverhoudingen gebruik een brei-API; voor groentefermentatie of vleespekelzout een fermentatie- of pekel-API.

Uptime

100.0%

Latentie

77ms

Abonnees

4,009

Zonnepaneel-rijafstand en schaduwgeometrie als een API, lokaal en deterministisch berekend — de schaduwlengte, tussenrijafstand en grondbedekkingsgetallen waarmee een PV-ontwerper of -installateur een grondmontage of plat dak-array uitlijnt. Het schaduwlengte-eindpunt geeft de schaduw die een object werpt = zijn hoogte ÷ tan(zonshoogte), langer naarmate de zon lager staat (daarom worden lay-outs ontworpen voor de slechtste winterzonnewende lage zon), uitgerekt met 1/cos(azimutverschil) wanneer de zon uit de as is. Het rijafstand-eindpunt geeft de minimale rijafstand (voorrand tot voorrand) om te voorkomen dat een rij de achterliggende beschaduwt = de horizontale basis van de module (lengte × cos helling) + de schaduw die de achterrand werpt (modulehoogte ÷ tan van de minimale zonshoogte) — een 1,7 m module bij 30° helling die een 20° winterzon vrijmaakt, heeft ongeveer een 3,8 m afstand nodig — en retourneert de resulterende grondbedekkingsratio. Het grondbedekking-eindpunt geeft die GCR = modulelengte ÷ rijafstand, de pakkingsdichtheid: vaste hellingsvelden lopen typisch 0,4–0,5, hoger pakt meer kW per acre maar verliest winteropbrengst door wederzijdse beschaduwing, lager verspilt land. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor zonne-ontwerp- en lay-outtools, EPC- en locatiebeoordelingsapps en hernieuwbare-energiecalculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Geometrisch model — gebruik de echte slechtste uur zonshoogte. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor zonnepositie/hoogte een solar-position API; voor instraling een solar API; voor off-grid dimensionering een off-grid API.

Uptime

100.0%

Latentie

79ms

Abonnees

3,276

Lier- en kabeltrommelwiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de touwcapaciteit, lijnkracht en touw-uitgetrokken getallen waarmee een lieroperator, rigger of bergingschauffeur met een trommel werkt. Het capaciteitseindpunt geeft het touw dat een trommel vasthoudt op basis van exacte laaggeometrie: de som over elke volledige laag van het aantal windingen per laag × π × de gemiddelde wikkeldiameter van die laag, waarbij het aantal windingen per laag = trommelbreedte ÷ touwdiameter en het aantal lagen = de flens-tot-trommeldiepte ÷ touwdiameter — een 10-inch trommel, 20-inch flens, 12-inch brede trommel op een halve-inch touw houdt ongeveer 940 ft over 10 lagen. Het laag-trekeindpunt laat zien waarom de kracht afneemt naarmate de trommel volloopt: de nominale kracht is voor de eerste laag op de kale trommel, en naarmate het touw zich ophoopt, vermindert de groeiende hefboomarm de lijnkracht en verhoogt de lijnsnelheid in dezelfde verhouding — kracht × (eerste-laagdiameter ÷ deze laagdiameter) — dus de bovenste laag van een diepe trommel kan nauwelijks de helft van de onderste-laagwaarde trekken, daarom spoel je af naar kale trommel voor een harde trek of voeg je een katrolblok toe. Het lengte-per-laageindpunt geeft het opgewonden touw na een aantal volledige lagen, voor het markeren van het touw of om te weten hoeveel lijn eruit is. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor gereedschap voor lier- en hijsdimensionering, bergings- en off-road apps, maritieme en industriële rigging-hulpprogramma's en technische rekenmachines. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Geometrische schatting — houd rekening met nesting en vrijboord. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor kaapstanderwrijving een kaapstander-API; voor takel een katrol-API.

Uptime

100.0%

Latentie

76ms

Abonnees

4,761

Mobiele kraan hijsplanningswiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de lastmoment-, kantelcapaciteit- en steunplaatgetallen waarmee een kraanmachinist, hijsplanner of rigging engineer een hijs controleert. Het lastmoment-eindpunt geeft de last × zijn werkradius (de horizontale afstand van het draaipunt tot de haak), het enkele cijfer dat de nominale capaciteitsbegrenzer van een kraan bewaakt: een last van 5 ton op 8 m is een moment van 40 ton-meter, hetzelfde als 10 ton op 4 m, daarom daalt de capaciteit in de grafiek steil naarmate de giek uitzwaait — moment, niet gewicht, doet de kraan kantelen. Het capaciteitseindpunt geeft een vereenvoudigde kantelbalans rond het draaipunt: de last die net doet kantelen = contragewicht × zijn radius ÷ de lastradius, en de nominale veilige last is een stabiliteitsfractie daarvan (~75% op steunen, ~66% op rupsbanden volgens de normen) — een leer-/controlegetal dat de giek en bovenbouw negeert, nooit een vervanging voor de lastgrafiek. Het steunplaat-eindpunt bepaalt de grootte van de vlotter: benodigd plaatsoppervlak = de steunpootbelasting ÷ de toelaatbare draagkracht van de grond (en de zijde van een vierkante mat), omdat overbelasting van zwakke grond een belangrijke oorzaak is van kantelingen — een poot van 30 ton op 200 kPa vraagt om een mat van ongeveer 1,2 m in het vierkant. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor hijsplannings- en riggingtools, bouw- en kraanbedrijfsapps en veiligheidsvoorzieningen op de bouwplaats. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Vereenvoudigd — gebruik altijd de lastgrafiek van de fabrikant. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor sling- en WLL-lasten een rigging API.

Uptime

100.0%

Latentie

79ms

Abonnees

4,593

Tractie-lift engineering wiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de contragewicht-, hijsmotor- en kabeltractiegetallen waarmee een lifttechnicus of gebouwservicesontwerper een personenlift dimensionneert. Het contragewicht-eindpunt geeft de balancerende massa = de lege cabine plus een fractie van de nominale belasting (de overbalans, typisch 40–50 %, 45 % gebruikelijk), dus een 1.000 kg cabine ontworpen voor 1.000 kg gebruikt een contragewicht van 1.450 kg — de cabine en het gewicht balanceren bijna halve belasting en de machine is gedimensioneerd voor de slechtste onbalans, niet de volledige belasting. Het motorvermogen-eindpunt gebruikt dat: omdat het contragewicht het grootste deel van de cabine opheft, tilt de motor alleen de onbalansbelasting = nominale belasting × (1 − overbalans), dus vermogen = dat × g × snelheid ÷ rendement (~65–75 % versneld) — een 1.000 kg lift bij 1,5 m/s heeft slechts ongeveer 11–12 kW nodig, de helft van wat een lift zonder contragewicht zou trekken. Het tractieverhouding-eindpunt controleert de wrijvingsgrip: een tractielift beweegt de kabels door wrijving over de schijf, dus de beschikbare tractie (e^(μθ), de capstanvergelijking) moet de T1/T2-spanningverhouding verslaan bij beide slechtste gevallen — een volle cabine onderaan en een lege cabine bovenaan — en het retourneert de bepalende verhouding. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor liftontwerp- en gebouwservices-tools, verticale transport- en MEP-hulpprogramma's en technische rekenmachines. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Dimensioneringsschattingen — volg de liftcode en fabrikantgegevens. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor blok-en-takel een pulley API; voor capstanwrijving een capstan API.

Uptime

100.0%

Latentie

78ms

Abonnees

3,189

Railway train-performance maths as an API, computed locally and deterministically — the tractive-effort, resistance and adhesion numbers a railway engineer, train planner or rail-sim developer rates motive power with. The tractive-effort endpoint gives the pulling force a locomotive develops = 375 × horsepower × efficiency ÷ speed (mph), the classic hyperbolic curve where a constant-power loco pulls hardest at low speed and tapers as it accelerates — 4,000 hp at 25 mph and 82 % efficiency is about 49,200 lbf at the rail. The resistance endpoint gives the forces a train fights: grade resistance ≈ 20 lb per ton per 1 % of grade (the weight component along the slope, the dominant force on a hill — a 5,000-ton train on a 1 % grade fights 100,000 lbf) plus curve resistance ≈ 0.8 lb per ton per degree of curve from flange friction. The adhesion endpoint gives the hard ceiling: however much power a loco has, it can only pull as hard as the wheels grip — maximum starting tractive effort = the adhesion coefficient (≈ 0.25 dry, more with sand) × the weight on the driving wheels, so 200 tons on the drivers is about 100,000 lbf before slip. Everything is computed locally and deterministically, so it is instant and private. Ideal for rail-operations and motive-power planning tools, train-simulator and railfan apps, and transport-engineering utilities. Pure local computation — no key, no third-party service, instant. Excludes the speed-dependent Davis rolling/air resistance. 3 compute endpoints. For highway curve geometry use a horizontal-curve API.

Uptime

100.0%

Latentie

75ms

Abonnees

3,272

Zeehorizon- en zichtbaarheidsberekeningen als API, lokaal en deterministisch berekend — de afstand-tot-horizon, geografisch-bereik en dip-getallen waarmee een zeeman, kustnavigator of maritieme app waarnemingen verwerkt. Het horizon-eindpunt geeft de afstand tot de zeehorizon ≈ 1,169·√(ooghoogte in voet) zeemijl, inclusief de standaard atmosferische refractie die de zichtlijn iets voorbij de geometrische rand buigt — bij 9 ft ooghoogte is de horizon ongeveer 3,5 nm verwijderd — samen met de dip, hoe ver onder het ware horizontaal die waterrand ligt (≈ 0,97′·√h), de correctie die wordt afgetrokken van een sextant-hoogtemeting naar de zeehorizon. Het geografisch-bereik-eindpunt geeft hoe ver een licht of herkenningspunt voor het eerst boven de horizon uitkomt = de som van twee horizonafstanden, die van jou plus die van het object: 1,169·(√h_oog + √h_object), dus een vuurtoren van 100 ft vanaf een cockpit van 9 ft komt ongeveer 15 nm boven de zee uit — puur geometrisch, vóór het eigen lichtbereik en de zichtbaarheid. Het object-hoogte-eindpunt keert het om: hoe hoog een toren, licht of landpunt moet zijn om de horizon te doorbreken op een doelafstand, of hoe dichtbij je moet zijn voordat een bekend herkenningspunt verschijnt. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor maritieme navigatie- en kaartplotter-apps, kustpilotage- en vuurtorenhulpmiddelen en zeiltoepassingen. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Geometrisch/refractiemodel. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor grootcirkelafstand een geo-afstand-API; voor set & drift een set-and-drift-API.

Uptime

100.0%

Latentie

85ms

Abonnees

3,283

Navigatierekening voor stroom- en drift (set and drift) als API, lokaal en deterministisch berekend — de koers over de grond, te sturen koers en stroomgetallen waarmee een zeeman, navigator of maritieme app een traject uitzet. Het course-made-good-eindpunt voegt de snelheid van de boot door het water toe aan de stroomvector om het werkelijke spoor te geven: de koers over de grond (COG) en snelheid over de grond (SOG), met de drifthoek waarmee de stroom je van je neus af duwt — stuur 090° door het water met 10 knopen en een stroom van 2 knopen naar het noorden levert ongeveer 079° over de grond bij 10,2 knopen. Het course-to-steer-eindpunt lost het andersom op: de te sturen koers om een gewenst grondspoor te realiseren, stuur tegen de stroom in om de dwarsstroom te compenseren (sin(H−T) = −drift·sin(set−track) ÷ speed), en de resulterende SOG — meestal langzamer tegen de stroom in, sneller met de stroom mee, en onmogelijk als de dwarsstroom je snelheid overtreft. Het current-eindpunt vindt de set en drift uit het verschil tussen een gegiste positie en een waargenomen fix: de set is de peiling DR-naar-fix en de drift is die afstand ÷ de verstreken tijd, klaar om mee te nemen. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor maritieme navigatie- en kaartplotter-apps, zeil- en boottools en maritieme trainingshulpmiddelen. Pure lokale berekening — geen key, geen externe dienst, direct. Graden waar. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor grootcirkelafstand een geo-afstands-API; voor getijden een getijden-API.

Uptime

100.0%

Latentie

79ms

Abonnees

4,178

Hooi- en voederbalenberekeningen als een API, lokaal en deterministisch berekend — de gewichts-, droge-stof- en voervoorzieningsgetallen waarmee een veehouder, hooiproducent of veevoedermanager de wintervoeding plant. Het ronde-balen-eindpunt geeft het gewicht uit het cilindervolume (π·r²·breedte) × de droge-stofdichtheid (typisch ~9–12 lb/ft³ voor uitgehard hooi), dus een baal van 5×5 ft weegt ongeveer 1.000 lb, en rapporteert het droge-stofgewicht (≈88 % van het as-fed) dat de dieren daadwerkelijk voedt — koop en rantsoeneer op droge stof, niet op weegbruggewicht. Het vierkante-balen-eindpunt geeft het gewicht van een rechthoekige baal uit de lengte, breedte en hoogte (÷ 1.728 voor kubieke voet uit inches) × de dichtheid — een typische kleine vierkante baal van 14×18×36 inch weegt ongeveer 50 lb, grote balen van 3×3 of 4×4 ft honderden — met een herinnering dat hoog vochtgehalte zowel gewicht toevoegt als risico op schimmel en schuurbrandverwarming. Het voervoorzienings-eindpunt bepaalt de stapel: benodigd voer = aantal stuks × dagelijkse inname × dagen (runderen eten ~2–2,5 % van hun lichaamsgewicht, ongeveer 25–30 lb droge stof voor een vleeskoe), en balen = dat ÷ het baalgewicht, dus 30 koeien voor 120 dagen bij 30 lb is ongeveer 108 duizend-pond balen — voeg 10–20 % toe voor voedingsverlies. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor ranch- en boerderijbeheertools, hooihandel- en vee-apps, en ag-calculators. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. US-eenheden; dichtheden zijn schattingen. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor graanopslag een graanopslag-API; voor rotatiebegrazing een begrazings-API.

Uptime

100.0%

Latentie

75ms

Abonnees

3,845

Planting seed-rate maths as an API, computed locally and deterministically — the plant-population, seed-spacing and seeding-rate numbers a farmer, agronomist or precision-ag tool sets a planter or drill to. The population endpoint gives the plants per acre = 6,272,640 ÷ (row spacing × in-row seed spacing) in inches (the 6,272,640 is the square inches in an acre), so 30-inch rows with seeds 6 inches apart give about 34,800 plants per acre — closer spacing raises the population and the competition. The seed-spacing endpoint runs it the other way: the in-row spacing for a target population = 6,272,640 ÷ (target plants × row spacing), so 35,000 plants per acre in 30-inch rows means a seed about every 6 inches, the value to set on a singulating meter or seed-rate drive. The seeding-rate endpoint gives the pounds of seed per acre = the target population ÷ the germination rate ÷ the seeds per pound, over-seeding for the seeds that never come up — 35,000 plants of a 1,500-seeds-per-lb crop at 95 % germination needs about 24.6 lb/acre, working from the seed lot's own tag. Everything is computed locally and deterministically, so it is instant and private. Ideal for precision-ag and farm-management tools, planter-calibration and agronomy apps, and seed-retail utilities. Pure local computation — no key, no third-party service, instant. US units. 3 compute endpoints. For sprayer rates use a spray API; for fertiliser a fertilizer API.

Uptime

100.0%

Latentie

76ms

Abonnees

4,531

Landbouwsproeierwiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de kalibratie-, dekkings- en tankmenggetallen waarmee een boer, agronoom of loonsproeier een veldsproeier afstelt. Het kalibratie-eindpunt geeft de breedwerpige toepassingssnelheid GPA = 5940 × de stroomsnelheid per spuitdop (GPM) ÷ (grondsnelheid in mph × spuitdopafstand in inches), waarbij 5940 de eenheden omzet voor een volledig dekkende spuitboom — dus een 0,4 GPM spuitdop bij 5 mph op 20-inch afstand geeft ongeveer 24 gallons per acre, en sneller rijden of spuitdoppen wijder plaatsen verlaagt de snelheid. Het dekkings-eindpunt geeft de acres die een tank dekt (tank ÷ GPA) en, voor een veldgrootte, het totale spuitvolume en het aantal tankladingen, waarbij de gedeeltelijke laatste vulling wordt aangegeven zodat deze kan worden gemengd voor de resterende acres. Het product-eindpunt geeft het pesticide of nutriënt dat per tank moet worden toegevoegd = de acres die een tank dekt × de etiketsnelheid per acre (in welke eenheid de snelheid ook gebruikt — ounces, pints, ponden), plus het totale product voor het veld. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor precisielandbouw- en bedrijfsbeheertools, sproeierkalibratie- en tankmengapps en agrarische retailhulpprogramma's. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Volg altijd het productetiket en kalibreer met een echte opvangtest. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor meststofsnelheden een fertilizer API; voor sproeier-/irrigatieontwerp een irrigation API.

Uptime

100.0%

Latentie

75ms

Abonnees

3,615

RTD (weerstand-temperatuur-detector) sensormathematica als een API, lokaal en deterministisch berekend met de IEC 60751 Callendar–Van Dusen-vergelijking — de weerstands-, temperatuur- en tolerantiegetallen die een instrumentatie- of besturingstechnicus leest van een Pt100 of Pt1000. Het weerstandseindpunt geeft de sensorweerstand uit temperatuur: boven 0 °C, R = R₀·(1 + A·T + B·T²) met A = 3,9083×10⁻³ en B = −5,775×10⁻⁷; onder 0 °C voegt een derde term C·(T−100)·T³ toe — een standaard Pt100 (100 Ω bij 0 °C) leest 138,51 Ω bij 100 °C en 80,31 Ω bij −50 °C, en een Pt1000 is tien keer dat. Het temperatuureindpunt inverteert dit om een gemeten weerstand terug te zetten naar temperatuur — analytisch boven 0 °C, iteratief eronder — precies wat een zender doet met de brugmeting, en een herinnering dat een 3- of 4-draads aansluiting de leidingweerstand opheft zodat deze niet als extra graden wordt uitgelezen. Het tolerantie-eindpunt geeft de IEC 60751 nauwkeurigheidsband in zowel °C als Ω per klasse — AA ±(0,10 + 0,0017·|T|), A ±(0,15 + 0,002·|T|), B ±(0,30 + 0,005·|T|), C ±(0,60 + 0,010·|T|) — de fout groeit met de afstand tot 0 °C. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is onmiddellijk en privé. Ideaal voor instrumentatie- en besturingssoftware, data-logger- en zenderfirmware, kalibratie- en industriële IoT-tools. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, onmiddellijk. 3 compute-eindpunten. Gebruik voor NTC-thermistors een thermistor-API; voor thermokoppels een thermokoppel-API.

Uptime

100.0%

Latentie

77ms

Abonnees

4,661

Sauna-verwarming berekeningen als een API, lokaal en deterministisch berekend — het vermogen van de kachel, de steenmassa en de elektrische getallen waarmee een saunabouwer, -installateur of wellnessretailer een cabine berekent. Het heater-size endpoint geeft het vermogen: ongeveer 1 kW per 1,3 m³ goed geïsoleerde cabine (ruimtevolume ÷ 1,3), met koude oppervlakken die de kachel ook moet verwarmen — een glazen deur of wand, kaal gesteente, tegels of ongeïsoleerd hout — voegt ruwweg 1,2 m³ equivalent volume per vierkante meter toe, dus een ruimte van 10 m³ met een glazen deur van 2 m² heeft een kachel van ongeveer 10 kW nodig, afgerond naar boven naar de volgende standaardmaat. Het stones endpoint geeft de aanbevolen saunastenenmassa, ongeveer 10–20 kg per kW (meer stenen voor een zachtere, stomere löyly, minder voor een snellere opwarming), met een opmerking om los gestapelde peridotiet/olivijnstenen te gebruiken. Het electrical endpoint geeft de stroom die de weerstandsverwarming trekt — vermogen ÷ spanning voor eenfase of ÷ (√3 × spanning) voor driefase, aangezien de meeste kachels boven ~4 kW driefasig worden aangesloten om de stroom per fase en de kabeldikte te beperken — om de zekering en de speciale aardlekschakelaar-beveiligde groep te dimensioneren. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor sauna- en wellnessretailers, doe-het-zelf- en klusgereedschap, en HVAC/elektrische schattingsapps. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Schattingen — volg de grafiek van de kachelfabrikant en de lokale bedradingsvoorschriften. 3 compute endpoints. Gebruik voor stoomketelberekeningen een boiler API; voor warmteverlies van een ruimte een U-waarde API.

Uptime

100.0%

Latentie

70ms

Abonnees

4,237

Hot-air-balloon lift maths as an API, computed locally and deterministically — the thermal-lift, envelope-temperature and air-density numbers a balloon pilot, designer or physics teacher works a flight out with. The lift endpoint gives the buoyant lift from heating the air: gross lift = envelope volume × (outside air density − inside air density), the densities from the ideal-gas law — a 2,500 m³ envelope at 100 °C on a 15 °C day lifts about 698 kg gross, from which you subtract the envelope, basket, burner and fuel for the payload, and the hotter the air and colder the day the more it lifts. The required-temp endpoint inverts it: to carry a target lift the inside air must reach a particular density and so a particular temperature, with a check that it stays under the ~120 °C that nylon envelopes can take — the everyday pre-flight question of whether the balloon can lift today's crew and fuel. The air-density endpoint gives the moist-air density ρ = (P − 0.378·Pv) ÷ (R·T), and explains the counter-intuitive fact that humid air is LESS dense than dry air, slightly cutting the lift. Everything is computed locally and deterministically, so it is instant and private. Ideal for ballooning and aviation tools, STEM and physics-education apps, and buoyancy calculators. Pure local computation — no key, no third-party service, instant. Idealised dry-lift model. 3 compute endpoints. For Archimedes flotation in water use a buoyancy API; for party-balloon helium lift a balloon API.

Uptime

100.0%

Latentie

80ms

Abonnees

4,252

Water-hammer (hydraulische-transiënte) wiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend — de surge-druk, golfsnelheid en kleptiming-getallen waarmee een leiding- of sanitair ingenieur een systeem beveiligt. Het surge-eindpunt past de Joukowsky-vergelijking Δp = ρ · a · Δv toe: een plotselinge stop van de stroom verhoogt de druk met de vloeistofdichtheid × de drukgolfsnelheid × de snelheidsverandering — het stoppen van 2 m/s water bij a ≈ 1200 m/s voegt ongeveer 24 bar (348 psi) toe, ver boven de leidingdruk, wat de leidingen doet bonken en fittingen kan doen splijten. Het golfsnelheid-eindpunt geeft die drukgolfsnelheid: a = √(K/ρ) in een stijve leiding (≈ 1.480 m/s voor water), vertraagd in een echte elastische leiding tot √(K/ρ) ÷ √(1 + (K·D)/(E·t)) — een dunne of plastic leiding geeft een lagere golfsnelheid en een zachtere surge, daarom verdraagt PVC hameren beter dan staal. Het kritische-tijd-eindpunt geeft 2L/a, de heen-en-weer tijd van de golf: sluit een klep sneller dan dit en je krijgt de volledige Joukowsky-surge, langzamer en de terugkerende ontlastingsgolf eet erin, dus het dimensioneren van sluitingstijden (of het plaatsen van een surge-tank of luchtkamer) boven de kritische tijd is de standaard remedie. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor leiding- en sanitair-ontwerptools, pompstation- en pijpleiding-surge-analyse, en hydraulische-engineering hulpprogramma's. Pure lokale berekening — geen key, geen externe service, direct. Geïdealiseerde enkele-leiding transiënt. 3 compute-eindpunten. Voor steady-state leidingdrukval gebruik een Darcy API; voor pompopvoerhoogte en affiniteit een pomp API.

Uptime

100.0%

Latentie

76ms

Abonnees

3,906